Jivanmuktanandalahari

**Jivanmuktanandalahari** (The Wave of Bliss of the Liberated in Life) is a profound and poetic hymn of Advaita Vedanta attributed to the great philosopher-saint **Adi Shankaracharya**. The title itself is composed of three Sanskrit words: * **Jivanmukta (जीवन्मुक्त):** One who is liberated while still living in the physical body. * **Ananda (आनन्द):** Pure, unalloyed, and infinite bliss. * **Lahari (लहरी):** A wave.

Thus, the title beautifully translates to “The Wave of Bliss of the Liberated While Living.”

Core Theme and Philosophy

In Advaita Vedanta, the ultimate goal of human existence is Moksha (liberation). Unlike some traditions where liberation is viewed as an afterlife achievement (Videhamukti), Advaita posits that liberation is a realization of one’s true nature as Brahman (the absolute, non-dual reality) right here and now. A person who awakens to this ultimate truth while still inhabiting their physical body is called a Jivanmukta.

Jivanmuktanandalahari serves as a vivid, ecstatic description of the inner state of such an enlightened sage. While the sage may outwardly appear to act like an ordinary human being—eating, walking, or engaging with the world—their internal reality is fundamentally transformed. The Jivanmukta operates from a state of complete detachment and non-duality. They see no distinction between themselves and the cosmos; they are completely free from the psychological suffering caused by dualities such as joy and sorrow, honor and dishonor, success and failure.

---

📖 General Textual Analysis (Applying to all verses)

  * Chandas (Meter): शिखरिणी (Śikhariṇī).  
      * Pattern: 17 syllables per pada (Y-M-N-S-B-L-G). ल ग ग ग ग ग ल ल ल ल ल ग ग ल ल ल ग
      * Significance: Śikhariṇī is a slow, majestic meter often used for deeply reflective, devotional, or philosophical poetry (e.g., Śivānandalaharī).
      *   * Refrain (Mudra): Every verse (1-16) ends with: मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः
      * Padaccheda: मुनिः (The sage) न (not) व्यामोहं (delusion) भजति (experiences/resorts to), गुरु-दीक्षा-क्षत-तमाः (he whose darkness of ignorance has been destroyed by the Guru’s
        initiation).
      * Grammar: क्षत-तमाः is a Bahuvrīhi compound qualifying मुनिः (क्षतं तमः यस्य सः).
  

 ---

 Verse 1: In the City
 Mūla Śloka:
 पुरे पौरान्पश्यन्नरयुवतिनामाकृतिमयान् सुवेषान्स्वर्णालङ्करणकलितांश्चित्रसदृशान् ।
 स्वयं साक्षाद्द्रष्टेत्यपि च कलयंस्तैः सह रमन् मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १॥

   Padaccheda:
 पुरे | पौरान् | पश्यन् | नर-युवतिनाम् | आकृति-मयान् | सु-वेषान् | स्वर्ण-अलङ्करण-कलितान् | चित्र-सदृशान् | स्वयम् | साक्षात् | द्रष्टा | इति | अपि | च | कलयन् | तैः | सह | रमन् | मुनिः | न | व्यामोहम् | भजति | गुरु-दीक्षा-क्षत-तमाः ||

 Anvaya:
 गुरुदीक्षाक्षततमाः मुनिः पुरे नर-युवतिनाम् आकृति-मयान् सु-वेषान् स्वर्ण-अलङ्करण-कलितान् चित्र-सदृशान् पौरान् पश्यन्, ‘स्वयं साक्षात् द्रष्टा’ इति कलयन् अपि च तैः सह रमन् व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Seeing the citizens in the city taking the forms of men and young women, beautifully dressed, adorned with gold ornaments, and looking like figures in a painting; and
 considering himself as the pure witnessing consciousness (Draṣṭā), even while sporting with them, the sage whose ignorance is destroyed by the Guru’s initiation does not
 fall into delusion.

 ---

 Verse 2: In the Forest
 Mūla Śloka:
 वने वृक्षान्पश्यन्दलफलभरान्नम्रसुशिखान् घनच्छायाच्छन्नान्बहुलकलकूजद्द्विजगणान् ।
 भजन्घस्रेरात्राववनितलकल्पैकशयनो मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ २॥

 Padaccheda:
 वने | वृक्षान् | पश्यन् | दल-फल-भरान् | नम्र-सु-शिखान् | घन-छाया-च्छन्नान् | बहुल-कल-कूजत्-द्विज-गणान् | भजन् | घस्रे | रात्रौ | अवनितल-कल्प-एक-शयनः | मुनिः …

 Anvaya:
 वने दल-फल-भरान् (अतः) नम्र-सु-शिखान् घन-छाया-च्छन्नान् बहुल-कल-कूजत्-द्विज-गणान् वृक्षान् पश्यन्, घस्रे भजन् रात्रौ अवनितल-कल्प-एक-शयनः मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Seeing in the forest trees whose beautiful tops are bent under the weight of leaves and fruits, which provide dense shade and host flocks of sweet-chirping birds; enjoying
 the day there and sleeping at night with the bare earth as his only bed, the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 3: Anywhere and Everywhere
 Mūla Śloka:
 कदाचित्प्रासादे क्वचिदपि च सौधेषु धनिनां कदा काले शैले क्वचिदपि च कूलेषु सरिताम् ।
 कुटीरे दान्तानां मुनिजनवराणामपि वसन् मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ३॥

 Padaccheda:
 कदाचित् | प्रासादे | क्वचित् | अपि | च | सौधेषु | धनिनाम् | कदा | काले | शैले | क्वचित् | अपि | च | कूलेषु | सरिताम् | कुटीरे | दान्तानाम् | मुनि-जन-वराणाम् | अपि | वसन् | मुनिः …

 Anvaya:
 कदाचित् प्रासादे, क्वचित् अपि च धनिनां सौधेषु, कदा काले शैले, क्वचित् अपि च सरिताम् कूलेषु, दान्तानां मुनि-जन-वराणाम् कुटीरे अपि वसन् मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Residing sometimes in a palace, sometimes in the mansions of the rich, sometimes on a mountain at the proper time, sometimes on the banks of rivers, or even in the humble
 huts of self-controlled, noble ascetics, the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 4: With All Ages
 Mūla Śloka:
 क्वचिद्बालैः सार्धं करतलजतालैः सहसितैः क्वचित्तारुण्यालङ्कृतनरवधूभिः सह रमन् ।
 क्वचिद्वृद्धैश्चिन्ताकुलित हृदयैश्चापि विलपन् मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ४॥

 Padaccheda:
 क्वचित् | बालैः | सार्धम् | करतल-ज-तालैः | स-हसितैः | क्वचित् | तारुण्य-अलङ्कृत-नर-वधूभिः | सह | रमन् | क्वचित् | वृद्धैः | चिन्ता-आकुलित-हृदयैः | च | अपि | विलपन् | मुनिः …

 Anvaya:
 क्वचित् करतल-ज-तालैः स-हसितैः बालैः सार्धम्, क्वचित् तारुण्य-अलङ्कृत-नर-वधूभिः सह रमन्, क्वचित् च अपि चिन्ता-आकुलित-हृदयैः वृद्धैः (सह) विलपन् मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes playing with children laughing and clapping hands, sometimes sporting with men and women adorned with youth, and sometimes even lamenting alongside old people
 whose hearts are agitated by worries, the sage (inwardly detached) does not fall into delusion.

 ---

 Verse 5: Amidst Scholars
 Mūla Śloka:
 कदाचिद्विद्वद्भिर्विविदिषुभिरत्यन्तनिरतैः कदाचित्काव्यालङ्कृतिरसरसालैः कविवरैः ।
 कदाचित्सत्तर्कैरनुमितिपरैस्तार्किकवरै-र्मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ५॥

 Padaccheda:
 कदाचित् | विद्वद्भिः | विविदिषुभिः | अत्यन्त-निरतैः | कदाचित् | काव्य-अलङ्कृति-रस-रसालैः | कवि-वरैः | कदाचित् | सत्-तर्कैः | अनुमिति-परैः | तार्किक-वरैः | मुनिः …

 Anvaya:
 कदाचित् अत्यन्त-निरतैः विविदिषुभिः विद्वद्भिः (सह), कदाचित् काव्य-अलङ्कृति-रस-रसालैः कवि-वरैः (सह), कदाचित् सत्-तर्कैः अनुमिति-परैः तार्किक-वरैः (सह संवदन्) मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes in the company of scholars and devoted seekers of knowledge (vividiṣubhiḥ), sometimes with great poets full of the flavor of poetry and rhetoric, and sometimes
 with master logicians engaged in valid reasoning and inference, the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 6: Engaged in Worship
 Mūla Śloka:
 कदा ध्यानाभ्यासैः क्वचिदपि सपर्यां विकसितैः सुगन्धैः सत्पुष्पैः क्वचिदपि दलैरेव विमलैः ।
 प्रकुर्वन्देवस्य प्रमुदितमनाः सन्नतिपरो मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ६॥

 Padaccheda:
 कदा | ध्यान-अभ्यासैः | क्वचित् | अपि | सपर्याम् | विकसितैः | सुगन्धैः | सत्-पुष्पैः | क्वचित् | अपि | दलैः | एव | विमलैः | प्रकुर्वन् | देवस्य | प्रमुदित-मनाः | सन्नति-परः | मुनिः …

 Anvaya:
 कदा ध्यान-अभ्यासैः, क्वचित् अपि विकसितैः सुगन्धैः सत्-पुष्पैः, क्वचित् अपि विमलैः दलैः एव देवस्य सपर्याम् प्रकुर्वन् प्रमुदित-मनाः सन्नति-परः मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes engaged in the practice of meditation, sometimes offering worship to the Lord with fully blossomed, fragrant flowers, and sometimes simply with pure leaves,
 keeping his mind joyous and full of humility, the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 7: Sectarian Devotion
 Mūla Śloka:
 शिवायाः शम्भोर्वा क्वचिदपि च विष्णोरपि कदा गणाध्यक्षस्यापि प्रकटितवरस्यापि च कदा ।
 पठन्वै नामालिं नयनरचितानन्दसलिलो मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ७॥

 Padaccheda:
 शिवायाः | शम्भोः | वा | क्वचित् | अपि | च | विष्णोः | अपि | कदा | गण-अध्यक्षस्य | अपि | प्रकटित-वरस्य | अपि | च | कदा | पठन् | वै | नाम-आलिम् | नयन-रचित-आनन्द-सलिलः | मुनिः …

 Anvaya:
 क्वचित् शिवायाः शम्भोः वा, कदा विष्णोः अपि, कदा अपि च प्रकटित-वरस्य गण-अध्यक्षस्य (गणेशस्य) अपि नाम-आलिम् पठन् वै नयन-रचित-आनन्द-सलिलः मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Chanting the strings of names of Goddess Śivā, or Lord Śiva, or sometimes Viṣṇu, or the boon-bestowing Gaṇeśa (or Surya), with tears of joy forming in his eyes, the sage
 (seeing the One in all forms) does not fall into delusion.

 ---

 Verse 8: Holy Baths and Ashes
 Mūla Śloka:
 कदा गङ्गाम्भोभिः क्वचिदपि च कूपोत्थसलिलैः क्वचित्कासारोत्थैः क्वचिदपि सदुष्णैश्च शिशिरैः ।
 भजन्स्नानं भूत्या क्वचिदपि च कर्पूरनिभया मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ८॥

 Padaccheda:
 कदा | गङ्गा-अम्भोभिः | क्वचित् | अपि | च | कूप-उत्थ-सलिलैः | क्वचित् | कासार-उत्थैः | क्वचित् | अपि | सत्-उष्णैः | च | शिशिरैः | भजन् | स्नानम् | भूत्या | क्वचित् | अपि | च | कर्पूर-निभया | मुनिः …

 Anvaya:
 कदा गङ्गा-अम्भोभिः, क्वचित् अपि च कूप-उत्थ-सलिलैः, क्वचित् कासार-उत्थैः, क्वचित् अपि च सत्-उष्णैः शिशिरैः स्नानम् भजन्, क्वचित् अपि च कर्पूर-निभया भूत्या (स्नानं भजन्) मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes bathing with the waters of the Ganga, sometimes with water drawn from a well or a lake, sometimes with hot or cold water, and sometimes taking a “bath” of holy
 ash (Bhasma) white as camphor, the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 9: The Three States of Consciousness
 Mūla Śloka:
 कदाचिज्जागर्त्यां विषयकरणैः संव्यवहरन् कदाचित्स्वप्नस्थानपि च विषयानेव च भजन् ।
 कदाचित्सौषुप्तं सुखमनुभवन्नेव सततं मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ९॥

 Padaccheda:
 कदाचित् | जागर्त्याम् | विषय-करणैः | संव्यवहरन् | कदाचित् | स्वप्न-स्थान् | अपि | च | विषयान् | एव | च | भजन् | कदाचित् | सौषुप्तम् | सुखम् | अनुभवन् | एव | सततम् | मुनिः …

 Anvaya:
 कदाचित् जागर्त्याम् विषय-करणैः संव्यवहरन्, कदाचित् स्वप्न-स्थान् विषयान् एव च अपि भजन्, कदाचित् सौषुप्तम् सुखम् अनुभवन् एव सततम् (जाग्रत्) मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes interacting with sense objects through the sense organs in the waking state, sometimes experiencing objects in the dream state, and sometimes experiencing the
 bliss of deep sleep, the sage remains constantly (as the witnessing fourth state, Turīya) and does not fall into delusion.

 ---

 Verse 10: Clothing and Demeanor
 Mūla Śloka:
 कदाप्याशावासाः क्वचिदपि च दिव्याम्बरधरः क्वचित्पञ्चास्योत्थां त्वचमपि दधानः कटितटे ।
 मनस्वी निःसङ्गः सुजनहृदयानन्दजनको मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १०॥

 Padaccheda:
 कदापि | आशा-वासाः | क्वचित् | अपि | च | दिव्य-अम्बर-धरः | क्वचित् | पञ्चास्य-उत्थाम् | त्वचम् | अपि | दधानः | कटि-तटे | मनस्वी | निःसङ्गः | सुजन-हृदय-आनन्द-जनकः | मुनिः …

 Anvaya:
 कदापि आशा-वासाः (दिगम्बरः), क्वचित् अपि च दिव्य-अम्बर-धरः, क्वचित् पञ्चास्य-उत्थाम् त्वचम् अपि कटि-तटे दधानः, मनस्वी निःसङ्गः सुजन-हृदय-आनन्द-जनकः मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes clothed in space (naked), sometimes wearing divine garments, sometimes wearing the skin of a lion (pañcāsya) around his waist, this wise, unattached sage who
 brings joy to the hearts of good people does not fall into delusion.

 ---

 Verse 11: The Guṇas
 Mūla Śloka:
 कदाचित्सत्त्वस्थः क्वचिदपि रजोवृत्तिसुगत- स्तमोवृत्तिः क्वापि त्रितयरहितः क्वापि च पुनः ।
 कदाचित्संसारी श्रुतिपथविहारी क्वचिदहो मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ ११॥

 Padaccheda:
 कदाचित् | सत्त्व-स्थः | क्वचित् | अपि | रजः-वृत्ति-सुगतः | तमः-वृत्तिः | क्वापि | त्रितय-रहितः | क्वापि | च | पुनः | कदाचित् | संसारी | श्रुति-पथ-विहारी | क्वचित् | अहो | मुनिः …

 Anvaya:
 कदाचित् सत्त्व-स्थः, क्वचित् अपि रजः-वृत्ति-सुगतः, क्वापि तमः-वृत्तिः, पुनः च क्वापि त्रितय-रहितः (गुणातीतः), कदाचित् संसारी (इव), क्वचित् श्रुति-पथ-विहारी (अहो!) मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes established in Sattva (purity), sometimes acting with Rajas (passion/activity), sometimes appearing in Tamas (inertia), and yet again entirely beyond these three
 Gunas; sometimes acting like a worldly person, and sometimes wandering strictly on the path of the Vedas—Oh! The sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 12: Speech and Silence
 Mūla Śloka:
 कदाचिन्मौनस्थः क्वचिदपि च वाग्वादनिरतः कदाचित्स्वानन्दं हसितरभसस्त्यक्तवचनः ।
 कदाचिल्लोकानां व्यवहृतिसमालोकनपरो मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १२॥

 Padaccheda:
 कदाचित् | मौन-स्थः | क्वचित् | अपि | च | वाक्-वाद-निरतः | कदाचित् | स्व-आनन्दम् | हसित-रभसः | त्यक्त-वचनः | कदाचित् | लोकानाम् | व्यवहृति-समालोकन-परः | मुनिः …

 Anvaya:
 कदाचित् मौन-स्थः, क्वचित् अपि च वाक्-वाद-निरतः, कदाचित् स्व-आनन्दम् त्यक्त-वचनः हसित-रभसः, कदाचित् लोकानाम् व्यवहृति-समालोकन-परः मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes abiding in absolute silence, sometimes engaged in vocal debates, sometimes laughing intensely in his own inherent bliss having given up speech, and sometimes
 intently observing the worldly transactions of people, the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 13: Offering and Accepting
 Mūla Śloka:
 कदाचिच्छक्तीनां विकचमुखपद्मेषु कमलं क्षिपंस्तासां क्वापि स्वयमपि च गृह्णन्स्वमुखतः ।
 तदद्वैतं रूपं निजपरविहीनं प्रकटयन् मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १३॥

 Padaccheda:
 कदाचित् | शक्तीनाम् | विकच-मुख-पद्मेषु | कमलम् | क्षिपन् | तासाम् | क्वापि | स्वयम् | अपि | च | गृह्णन् | स्व-मुखतः | तत् | अद्वैतम् | रूपम् | निज-पर-विहीनम् | प्रकटयन् | मुनिः …

 Anvaya:
 कदाचित् शक्तीनाम् विकच-मुख-पद्मेषु कमलम् (अन्नम्) क्षिपन्, क्वापि स्वयम् अपि च तासाम् स्व-मुखतः गृह्णन्, निज-पर-विहीनम् तत् अद्वैतम् रूपम् प्रकटयन् मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Sometimes feeding women (śaktis - representing the divine feminine) in their blooming lotus-like mouths, and sometimes accepting food directly from their mouths, thereby
 demonstrating the non-dual reality devoid of the distinction between “mine” and “other,” the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 14: Ecumenical Harmony
 Mūla Śloka:
 क्वचिच्छैवैः सार्थं क्वचिदपि च शाक्तैः सह वसन् कदा विष्णोर्भक्तैः क्वचिदपि च सौरैः सह वसन् ।
 कदा गाणापत्यैर्गतसकलभेदोऽद्वयतया मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १४॥

 Padaccheda:
 क्वचित् | शैवैः | सार्धम् | क्वचित् | अपि | च | शाक्तैः | सह | वसन् | कदा | विष्णोः | भक्तैः | क्वचित् | अपि | च | सौरैः | सह | वसन् | कदा | गाणापत्यैः | गत-सकल-भेदः | अद्वयतया | मुनिः …

 Anvaya:
 अद्वयतया गत-सकल-भेदः मुनिः क्वचित् शैवैः सार्धम्, क्वचित् अपि च शाक्तैः सह वसन्, कदा विष्णोः भक्तैः, क्वचित् अपि च सौरैः सह वसन्, कदा गाणापत्यैः (सह वसन्) व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Living sometimes with the Śaivas, sometimes with the Śāktas, sometimes with the devotees of Viṣṇu, sometimes with the Sauras (sun worshippers), and sometimes with the
 Gāṇāpatyas, the sage—who has transcended all differences through the vision of non-duality—does not fall into delusion.

 ---

 Verse 15: Form and Formless
 Mūla Śloka:
 निराकारं क्वापि क्वचिदपि च साकारममलं निजं शैव रूपं विविधगुणभेदेन बहुधा ।
 कदाश्चर्यं पश्यन्किमिदमिति हृष्यन्नपि कदा मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १५॥

 Padaccheda:
 निराकारम् | क्वापि | क्वचित् | अपि | च | सा-आकारम् | अमलम् | निजम् | शैवम् | रूपम् | विविध-गुण-भेदेन | बहुधा | कदा | आश्चर्यम् | पश्यन् | किम् | इदम् | इति | हृष्यन् | अपि | कदा | मुनिः …

 Anvaya:
 क्वापि निराकारम्, क्वचित् अपि च सा-आकारम् विविध-गुण-भेदेन बहुधा निजम् अमलम् शैवम् रूपम् आश्चर्यम् पश्यन् ‘किम् इदम्’ इति कदा हृष्यन् अपि कदा मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Seeing his own pure, auspicious (Śaiva) nature sometimes as formless, and sometimes with form, manifesting in manifold ways due to the various guṇas, and looking at this
 with wonder and rejoicing “What is this magic!”, the sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 16: The Ultimate Utterance
 Mūla Śloka:
 कदाऽद्वैतं पश्यन्नखिलमपि सत्यं शिवमयं महावाक्यार्थानामवगतिसमभ्यासवशतः ।
 गतद्वैताभासः शिव शिव शिवेत्येव विलपन् मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १६॥

 Padaccheda:
 कदा | अद्वैतम् | पश्यन् | अखिलम् | अपि | सत्यम् | शिव-मयम् | महावाक्य-अर्थानाम् | अवगति-समभ्यास-वशतः | गत-द्वैत-आभासः | शिव | शिव | शिव | इति | एव | विलपन् | मुनिः …

 Anvaya:
 महावाक्य-अर्थानाम् अवगति-समभ्यास-वशतः गत-द्वैत-आभासः, कदा अखिलम् अपि सत्यम् शिव-मयम् अद्वैतम् पश्यन् ‘शिव शिव शिव’ इति एव विलपन् मुनिः व्यामोहं न भजति।

 Sārāṃśa (Meaning):
 Due to the intense practice of realizing the meaning of the Mahāvākyas (Great Vedic Sayings like Tat Tvam Asi), the illusion of duality has vanished for him. Seeing the
 entire universe as Non-dual, True, and full of Śiva, he continuously utters “Śiva, Śiva, Śiva.” Such a sage does not fall into delusion.

 ---

 Verse 17: Phala-śruti (The Result of Reading)
 Mūla Śloka:
 इमां मुक्तावस्थां परमशिवसंस्थां गुरुकृपासुधापाङ्गाव्याप्यां सहजसुखव्याप्यामनुदिनम् ।
 मुहुर्मज्जन्मज्जन्भजति सुकृतैश्चेन्नरवरः तदा त्यागी योगी कविरिति वदन्तीह कवयः ॥ १७॥

 Padaccheda:
 Padaccheda:
 Padaccheda:
 इमाम् | मुक्त-अवस्थाम् | परम-शिव-संस्थाम् | गुरु-कृपा-सुधा-अपाङ्ग-अव्याप्याम् | सहज-सुख-व्याप्याम् | अनुदिनम् | मुहुः | मज्जन्-मज्जन् | भजति | सुकृतैः | चेत् | नर-वरः | तदा | त्यागी | योगी | कविः | इति | वदन्ति
| इह | कवयः ||

 Anvaya:
 नर-वरः सुकृतैः गुरु-कृपा-सुधा-अपाङ्ग-अव्याप्याम् सहज-सुख-व्याप्याम् परम-शिव-संस्थाम् इमाम् मुक्त-अवस्थाम् अनुदिनम् मुहुः मज्जन्-मज्जन् भजति चेत्, तदा इह कवयः (तम्) ‘त्यागी योगी कविः’ इति वदन्ति।
 (Note: ‘avvyāpyām’ here means strictly accessible/pervaded only through the nectarine sidelong glance of the Guru’s grace).

 Sārāṃśa (Meaning/Phala-śruti):
 If a supreme among men, through his past merits, continuously immerses himself day after day in this state of liberation—which is established in Supreme Shiva, which is
 pervaded by natural bliss, and which is attainable through the nectar-like glance of the Guru’s grace—then the wise ones of this world declare him to be a true renouncer
 (Tyāgī), a Yogi, and an enlightened seer (Kavi).